X
تبلیغات
رایتل

تمام ناپیدای من

درد من این گشتن بی امان ، پی چیزی است که نمی دانم چیست

کشور من (40)

در کشور من مردم به تماشای مراسم اعدام می روند و با خود چیپس و تخمه و پفک می برند و با دیدن مراسم اعدام با سوت و هورا از دیدن جان دادن یک انسان لذت می برند .

پی نوشت : نمی دونم این حرف چقدر قابل درکه . مسئله نه قاتل هست و نه اعدام . که البته هر دوش زشت و وحشیانه است . مسئله اینه که یک ملت به کجا رسیده اند که می تونن از جان دادن یک انسان در برابر چشماشون لذت ببرند . چقدر باید درجه انسانیت یک انسان سقوط کرده باشه که از غیرانسانی ترین عمل انسان لذت ببره ؟!!!!

تاریخ ارسال: جمعه 1 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 09:57 ق.ظ | نویسنده: SR | چاپ مطلب 3 نظر